دلم می خواست،

با تو باشم در گوشه ای از دنیا

تنهای تنها،

در کنار تو.

اما

افسوس دست روزگار خیلی زود

آهنگ جدائی را می خواند.

اکنون

در کنار خاطراتم،

تو را زنده می بینم ای یگانه هستی ام ...

هیچ انتظاری از کسی ندارم!

و این نشان دهنده ی قدرت من نیست...!

مسئله، خستگی از اعتماد های شکسته است...

بگذار سپیده سر زند.

چه باک که من بمیرم وشبنم فرو خشکد.

و شبگیر خاموش شود و شباهنگ گنگ گردد.

و مهتاب رنگ بازد و ستاره ی سحری باز گردد.

وراه کهکشان بسته شود ....

بگذار سپیده سر زند و پروانه به سوی آفتاب پر کشد.

خداجون میشه توامشب منوتوبغل بگیری

بگی آروم تویه گوشم دیگه وقتش بمیری

خداجون میگن توخوبی مثل مادرامیمونی

اگه راست میگن ببینم عشق من کجاست میدونی

خداجون میشه یه کاری بکنی بخاطرمن

من میخوام که زودبمیرم آخه سخته زنده موندن

من که تقصیری نداشتم پس چراگذاشته رفته؟

خداجون توتنهاهستی میدونی تنهایی سخته

زنده بودن یامردن من واسه اون فرقی نداره

اون میخوادکه من نباشم باشه اشکالی نداره

خداجون میخوام بمیرم تابشه همیشه راحت

ولی عمراون زیادشه حتی واسه ی یه ساعت

خداجون میشه توامشب منوتوبغل بگیری

بگی آروم توی گوشم دیگه وقتشه بمیری..

دلم لک زده واســﮧ یــﮧ عاشقانـﮧ ے اروم . . .

اگرروزی دستانم را نقل کردی:

 

بگو بی کس بود اما کسی را بی کس نکرد

 

بگوتنهابود اما کسی را تنها نگذاشت

 

بگودلشکسته بود اما دل کسی را نشکست

 

بگو کوه غم بود ولی کسی راغمگین نکرد

 

و

 

شایدبدبوداما

 

بدی کسی را نخواست...!

                                               

✖פֿــاطرتـــ اینقـבر عزیـزهـ ڪــﮧ تـوی تـصـورم جاتـو פֿــالـــــے میـزارم

✖یه عُمـره غُــــصــــﮧ میـפֿـورم

به سلامتی تو …

تویی که این متن رو میخونی

تویی که دلت شکست ولی مرام داشتی تنها موندی …

اما معرفت داشتی …

تو دختری که

تو این روزای سخت از خیلی نامردای مرد نما

مقاومتری محکمتری…

تو پسری که

تو این روزای سخت از خیلی زن نماهای سنگدل

با احساس تری ، لطیفتری

به پشت درب باورت، مسافری نشسته است
مسافری که از خودش، برای تو کشیده دست

بدون آب پشت سر، به سوی قلبت آمده
مسافری که بغض او، غرور لحظه را شکست

ذغال سرخ انتظار، و بوی قلب سوخته
دری به غصه کرده باز، کسی که درب خنده بست

بدون کوله و غذا، شبی که زوزه می کشد
سکوت ضجه می زند، دقیقه ها ،همان که هست

دری که بسته تا ابد، غمی عمیق می شود
سکوت و بغض می جود، به روی سفره ی شکست

مسافر از تو پر کشید به سوی روزمرّگی
سیاه زندگی به تن ، به مرگ آرزو نشست

در خلــوت دلــم . . .

بـخــاطــر تـمــام دلــواپــسی هــام ، بــرای تـسکیــن دل بـی قــرارم ،

بــرای تیـمـار زخــم هــایــم ،

بــرای خشـکـ کــردن چشــمهــای خـیـس لحـظات انتـظارم ،

بــرای بــاور صـــداقــت و زدودن ســیاهــی اعـتــمـاد ،

بــرای روشـنـی کــوره راه زنــدگـیــم ،

بــرای لمــس خــوشـبخـتی و فــریادی از تــه دل ،

بــرای شـکسـتن قلـم تـقــدیــر و تـفکــر منـجمـد انـسـان هــا ،

بــرای فــرو ریـخـتـن نمــیشودهــا و شـکستن حـصــار دل ،

بهـــــــانه ایی شـو و بیـــــا . . . !!!